Kerstconcert 2025

Volkskerstzang in de Levensbron, vrijdag 12 december met als thema "van duisternis naar licht".

Van duisternis naar licht

Dat is dit jaar ons thema en tevens wens voor iedereen. Wat zou het mooi zijn als ieder ook naar dit thema zou leven. Het benadrukt dat ieder mens waardevol is, ongeacht afkomst, geloof, leeftijd of achtergrond. Maar als we eerlijk zijn en kijken wat er zich allemaal in de wereld afspeelt, dan weten we dat het niet te realiseren is.

In de wereld is er veel onrust, oorlog en wordt strijd tussen landen uitgevochten over de hoofden van onschuldige volwassenen en kinderen. Mensen worden gedwongen hun huizen te verlaten, armoede zet hele gezinnen buiten spel. Discriminatie en uitsluiting maken dat talenten     onbenut blijven. Hoe kan het dat in een wereld met zo veel mogelijkheden, wij nog steeds mensen vergeten?

Ieder mens telt mee is geen loze uitspraak. Het is een opdracht, een belofte. Het is een oproep om niet alleen te zeggen dat iedereen meetelt, maar ook om het te laten zien. In hoe we omgaan met elkaar, in de keuzes die we maken, groot en klein. Juist in de chaos van de wereld ligt onze verantwoordelijkheid. Het begint bij ons, bij u, bij mij, door te luisteren te zien en te handelen. Doet u mee ?? Want als we wachten tot anderen het doen, wachten we voor niets……..

Rejoimusic

REJOIN verzorgt exotische muziek in alle genres, met Caribische soca & reggae als specialiteit. Geniet van bekende nummers als “Feeling hot hot hot (Arrow), Three little birds (Bob Marley), Island in the sun (Harry Belafonte) en Thinking out loud (Ed Sheeran)” evenals eigen arrangementen en fraaie improvisaties.

Kerstverhaal "Het Licht dat blijft".

De sneeuw valt zacht over het plein van het verzorgingshuis.
Binnen klinkt het zachte gepraat van de bewoners die in de koffie ruimte zitten, het tikken van een klok — en ergens in de verte oefent het koor voor het kerstconcert.
Op kamer 14 zit meneer De Vries bij het raam. 
Achtennegentig jaar, een huid dun als papier, maar met ogen die nog altijd fonkelen.
Voor hem staat een klein lampje.
Een oud lampje, met een draadje dat hij elk jaar opnieuw repareert.
Hij noemt het zijn “lichtje van vroeger”.
De zuster stapt binnen.
‘Meneer De Vries, mag het lampje misschien even uit? Er komt straks iemand om de snoeren te controleren.’
Hij glimlacht en schudt zijn hoofd.
‘Kind, dit lampje blijft aan. Het is al door zwaardere tijden heen gekomen dan een controle.’
De zuster lacht zacht.
Ze weet dat ze hem z’n rituelen moet laten.
Iedere avond, sinds zijn vrouw is overleden, steekt hij het lampje aan.
“Voor haar,” zegt hij dan.
Maar diep vanbinnen weet hij: het is ook een lichtje voor zichzelf.
Buiten loopt een jonge vrijwilliger door de gang.
Lotte — negentien, eerstejaars student.
Ze moet foto’s maken van het kerstconcert voor de website van het huis.
Haar telefoon trilt onophoudelijk; berichten van vrienden, filmpjes, deadlines.
Ze voelt zich moe van al dat ‘moeten’.
Wanneer ze langs kamer 14 loopt, ziet ze het lichtje flikkeren.
Ze klopt aan.
‘Dag meneer De Vries, ik kom even kijken of alles goed gaat.’
Hij knikt.
‘Kom binnen, kind. Het is koud daar buiten. Kom even bij het licht zitten.’
Ze lacht.
‘Het is maar een klein lampje, meneer.’
‘Ja,’ zegt hij. ‘Maar een klein lampje kan een hele kamer verlichten. Weet je waarom? Omdat het niet probeert groter te zijn dan het is. Het doet gewoon wat het kan.’
Lotte gaat zitten.
Er hangt een foto aan de muur — een jonge vrouw met donkere ogen en een glimlach vol leven.
‘Uw vrouw?’ vraagt ze.
‘Ja,’ zegt hij zacht. ‘Ze geloofde dat er in ieder mens een licht brandt. Soms zie je het niet, maar het is er.
Toen de oorlog kwam, was zij degene die bleef zingen.
Toen de stroom uitviel, stak ze kaarsen aan.
Toen mensen elkaar niet meer durfden te vertrouwen, bakte zij brood voor de buren.
Ze zei altijd: “Donkerte is niet het tegenovergestelde van licht, het is de plek waar licht begint.”’
Er valt even stilte.
Buiten zingt het koor: “Stille nacht, heilige nacht…”
Lotte voelt een brok in haar keel.
‘Mag ik een foto maken van het lampje?’ vraagt ze.
‘Natuurlijk,’ zegt hij. ‘Maar maak er één met flits, anders zie je het licht niet goed.’
Ze drukt af — en op haar scherm verschijnt het beeld van het kleine lampje, dat straalt als een ster.
Geen dure versiering, geen filter, alleen puur licht.
Die avond, bij het concert, projecteert ze de foto op het grote scherm in de zaal.
Niemand weet van wie het lampje is, maar wanneer de muziek klinkt en het beeld verschijnt, gebeurt er iets.
Mensen kijken op.
De stilte verandert in warmte.
Er wordt gelachen, geslikt, even een hand vastgehouden.
En in zijn kamer, boven, ziet meneer De Vries het schijnsel door de kier van de deur vallen.
Hij glimlacht.
‘Zie je, mijn lief,’ fluistert hij.
‘Het licht is doorgegeven.’
Want soms is dat alles wat kerst vraagt:
één klein lampje,
één herinnering,
één mens die even stil blijft staan —
zodat het donker weer weet dat het niet gewonnen heeft.

De ervaring van koorlid Janny Jorissen over ons concert.

"Van duisternis naar licht" Dit is het thema voor ons kerkconcert.

Een stukje schrijven over deze avond is niet zo moeilijk, al zul je kunnen denken weer de potten buiten, weer al die mensen voor de deur die er al ver voor zeven uur staan, weer het samen eten en alles wat we al weten.

Maar ik zal er alles voor afzeggen om erbij te zijn, samen eten samen zingen, het klinkt zo simpel maar het is in één woord geweldig.

Nu ga ik op de bedanktoer ook elke keer hetzelfde, maar door al die bedankjes die ik nu ga doen wordt deze avond werkelijkheid. Nou vooruit maar, de ontvangst als we binnenkomen in een warme sfeer, gezellige mensen achter de bar, die je laten voelen dat je welkom bent.

Het heerlijke eten de verzorging daarvan, en het belangrijkste Bets en Paulien die de boer opgaan om al het lekkers bij elkaar te sprokkelen,

ik heb ooit een poging gewaagd om ook iets te gaan vragen, poging mislukt durfde het gewoon niet, maar Bets en Paulien durven gelukkig wel, vandaar dat wij nu al vele jaren aan deze feestelijk gedekte tafels onze soep, broodjes, toetjes en mandarijnen gepresenteerd krijgen .

Ro onze dirigent die er heel veel tijd in heeft gestopt om tot dit repertoire te komen, de aankleding met lichtjes het binnenkomen al valt dat niet mee om onze neuzen de goede kant op te zetten, en je cijfer te onthouden jaaaaaa valt niet mee hoor we zijn niet dwars maar kletsen gewoon heel graag, Maar ook dat is gelukt en in de pas de kerk in.

Andries de muziek altijd met goede zin elk jaar weer, dank andries namens ons koor geen muziek geen zang.

Esther die het geheel met grote rust bij elkaar sprak, een pracht kerstverhaal over meneer de Vries van kamer 14, al ben ik plots in de twijvel of hij wel meneer de Vries heet. Esther het was zo stil in de kerk, je spreekt zo goed en kalm dat je iedereen stil krijgt, dank je ...tot volgend jaar.

Nel de kleding, wat er met ons allen heel goed uitziet, op de film kunnen we zeggen prachtig , dank Nel.

Piet Kreuk die de hele tijd bezig is geweest mooie plaatjes te schieten.

We hadden ook een gast in ons midden die een Steeldrum bespeelde het is een Caribisch instrument, Rejoin verwelkomden onze gasten

(weet er even geen ander woord voor) bij het na binnen gaan in de kerk, was een mooi geheel, pracht instrument was een mooi plaatje steeldrum en Rejoin, tijden ons optreden heeft hij ook gespeeld, dank dank.

Nou dat is wat er allemaal moet gebeuren voor alles rond is voor ons optreden, iedereen kan of moet alles doen maaaaaaaar zonder onze stemmen gebeurt er niets.

Ook het boekje zag er super uit, weet echt wel wat een werk allemaal.

Nou dan zijn wij aan de beurt opstellen monden dicht en lopen, een volle kerk in echt zeer bijzonder, er was ook een speciale gast onder ons We begonnen ons welkomstlied te zingen, speciaal gemaakt voor ons kerstoptreden, we hadden nieuwe liedjes en zeker ook samenzang.

Vooral Ere zij God is zo mooi om met elkaar te zingen, DONA NOBIS PACHEM vertaald betekent het "GEEF ONS VREDE" dat lied is zo mooi het hele koor zingt het zo met over gave, mijn dochter had dit nog niet gehoord en was verbaasd dat we dat zo goed zongen ,,jaaaa de rest zongen we ook goed natuurlijk.

Het lied lichtjes aan sloot echt op het kerstverhaal van esther, en de lichtjes deden hun werk te mooi in één woord.

En zeker voor ons koor dat we het kunnen zien kerkomroep.nl heb ervan genoten .

Dank bestuur dat jullie van deze avond weer een mooie herinnering hebben gemaakt, ik praat nu even voor het koor TROTS OP JULLIE.

HEEL STIL

ZONDER GEZUCHT

DWARRELEN SNEEUWVLOKJES

UIT DE LUCHT

ELK MET EEN WENS

EENVOUDIG EN KLEIN

LATEN WE ER VOLGEND JAAR WEER

VOOR ELKAAR ZIJN.

Alle goeds gewenst voor 2026.

Janny.